Herhangi bir günün sessiz tınısı
Bazı hırçın sesler duyar gibiyim. Bir yerlere yetişiyorum. Bir yerlerden umarsızca kaçıyorum. Herhangi bir günün sessiz tınısı var. Oysaki içimde öyle basit, sabit bir yerde değil. Sanki çıkıp coşmayı bekleyen bir duygu var. Ne ben çıkarabiliyorum, ne tamamen orada. Bu sonsuzluk içinde muhtemel çok da önemli değil. Kırgınlık mı, umutsuzluk mu, öfke? Hırs? Adını koyabilsem bu satırlara zaten başvurmazdım. Bıraktığımızla kaldığımız yer arasında sallanır bazen duygularımız. Dışarda hafif çiseleyen yağmur, yeni denediğim ağır ağır yanan tütsü; düşüncelerimi daha derinden okşuyor. İnsan olduğumuzu hatırlatan tatlı, acı bazı anlar var. Ölüm? ayrılık? özlem? Bu duraklarda halâ duygularımın kalabilmesi.. Şu yeryüzünde lüks. SS