apasionadamentes

      Az önce duştan çıktım ve bornozla bu yazıyı yazmaya giriştim. (ilham dedikleri şey bu olsa gerek) Şöyle bir düşündüm de duş alarak bedenimizi her gün arındırıyor, yeniliyoruz. Bir oh be çektiriyor bu eylem bize. Ancak zihnimizi yenilemek için ne yapıyoruz? Onunda bir sıcak su altında duş alıp rahatlamaya ihtiyacı yok mudur? İhtiyaçlar hep fiziksel midir? Bence kitap okumak; zihnimizi arındıran, en önemlisi o an hayal etme ve betimleme gücümüzü geliştiren, bize farklı bakışlar sunabilen bir aktivite. Eğer kendimize bir şey katmasına kapalı, sadece sayfaları geçiştirmek adına okuduğumuz bir kitapsa elbette bunu yeterince hissedemeyebilirsiniz. (burada kitabın türü de önemli bana göre) Ancak zihninizi açmak sanıldığı kadar zor bir eylem değil bence.  Bu sadece biraz daha farkındalık, iç görü gerektiren bir eylem olmalı. Çünkü iç görüsü olmayan kişi kendinde olmayanı da yüksek oranda reddedecektir. Evet evet bedenimiz için duş almakla, zihnimiz için kitap okumak ar...

  Ne için? Tekrarlar, yanılsamalar, varsayımlar, başarılar, yenilgiler... Neye rağmen-ne için, yaşıyoruz? (ikisi çok ayrı dünyalar) Silik olmak mı dipçik gibi olmak mı? Düşünceni o an söylemek mi içinde gereksiz travma yaratmak mı? Anlık zevki ertelemek mi yarına garanti var mı? Oyunu izlemek mi kuralsız oynamak mı? Taşlar yerine oturunca her şey düzelir mi bir şeyler hep aynı mı kalır? Samimiyetsiz gülüşe karşılık vermek mi anlam ifade etmiyorsa donuk kalmak mı? Bir şeyleri yapmak için mi yapmalı cidden hissettiğin için mi yapmalı? Acı geçince insan kendine aynı kalır mı? Beynimde bu soruların gezinmesi mi yoksa boş gezinen bir beyin mi faydalı?                                                                        ...

 Fizyopatoloji Özetle bir olayın altında yatan neden. Bugün eğitim aldığımız çok değerli bir insanında üzerine basa basa vurguladığı önemli bir nokta. Mesleğimde olduğu kadar gündelik yaşamda da önemsediğim, merak ettiğim bir durum. Bizi bir şeyi yapmaya iten, belki de yapmaktan alıkoyan, heyecanlandıran, önemsediğimiz insana adım attıran, bazen de yerimizde saydıran; aşağı iten, yukarı çeken (kime göre, neye göre önemli); velhasıl bizi halden hale sokan durumların altında yatan neden o an ve kişiye özel (çünkü herkes kendine hastır, olmalı☺) neden ne? Bunu gözlemleyerek araştırmak, o hiç tanımadığım bir insanın davranışının altında yatan fizyopatolojiyi bilmek bana inanılmaz bir haz veriyor. İçinde sakladığı kutuyu görebiliyorum ancak haberi dahi yok.                                                           ...

Hayatta farkına varmadığınız her şey, bir süre sonra sizi kontrol etmeye başlar. HC Hayatımdaki çok özgün, farklı bulduğum bir insanın söylediği bir cümleyi paylaşmak istedim bugün.  Sahi farkında olmak nedir sizce? Yeterince alert olduğunuzu düşünüyor musunuz? Veya buna bir çabalayış, Cümlenin altındaki anlamda gezinme, Davranışı yaptıran gücü sorgulama, (içten içe, pat diye yüzüne karşı değil) Küçük bir çocuğun anlattığı bir anıyı dinleme, En yakınımızın savunma mekanizmalarını kendine zarar verecek şekilde kullandığını görme(me)ye çalışma, (çünkü sevgi bunu gerektirir(!)) Açık bir bilinç ne kadar iyidir? Veya iyi kavramı herkese göre aynı mıdır? Fark edebildiğimizi göstermek mi içimizde saklamak mı daha sağlıklıdır? Bence ikincisi hiç değil. En azından dengesi önemli. Tabii 'neye göre denge?', 'ölçütün ne?' soruları geliyor. Sizi size kırdırmadan yaşatan şey, bence o dengenin anahtarı. Soluk soluğa da kalmamalı, öyle boş duvara da baktırmamalı. Sizi aşağı çeken yerde...